قارچ ناخن

درمان قارچ ناخن پا

برای درمان قارچ ناخن روش‌های متفاوتی وجود دارد که بر اساس شدت و نوع عفونت انتخاب می‌شوند. این روش‌ها شامل درمان‌های دارویی (موضعی و خوراکی)، درمان‌های غیر دارویی و روش‌های جراحی هستند.

برداشتن بافت آلوده (دبریدمان)

 برداشتن بافت آلوده یا ضخیم‌شده ناخن، تاثیرگذاری داروها را بیشتر کرده و میزان موفقیت درمان قارچ ناخن را افزایش می‌دهد. برای برداشتن بافت آلوده، متخصص با استفاده از ابزار مخصوص یا کورت برای برداشتن بافت بیمار یا کراتین اضافی زیر ناخن اقدام می‌کند و سپس از داروهای موضعی در بستر ناخن استفاده می‌کند. برداشتن بافت آلوده معمولاً بدون درد بوده و نیاز به بی‌حسی ندارد.

لیزر قارچ ناخن پا

لیزر درمانی یک روش جدید و مورد تایید FDA است که می‌تواند تا ۹۰ درصد قارچ ناخن را درمان کند. در این شیوه بافت‌های درگیر، مورد هدف پرتوهای لیزر قرار می‌گیرند. این پرتوها با ایجاد حرارت کنترل‌شده، قارچ‌ها را از بین می‌برند و به بستر ناخن نفوذ می‌کنند تا عفونت را از بین ببرند. هدف این درمان، تخریب قارچ ناخن پا بدون آسیب به بافت‌های سالم است. پس از درمان، ناخن سالم به تدریج رشد می‌کند و جایگزین ناخن آسیب‌دیده می‌شود. این روش معمولاً بدون درد و با عوارض جانبی اندک است.

کشیدن ناخن قارچی

کشیدن ناخن روشی است که برای عفونت‌های قارچی شدید ناخن و مقاوم در مقابل دارو به کار می‌رود. این کار معمولاً با بی‌حسی موضعی توسط پزشک انجام می‌شود. هدف اصلی این روش دسترسی به بستر ناخن و اعمال مستقیم داروهای ضد قارچ قوی است. کشیدن ناخن به طور موقتی باعث جلوگیری از رشد بافت بیمار می‌شود. دوره‌ی نقاهت کشیدن ناخن شامل 14 روز استراحت مطلق، همراه با شستشو مداوم و تعویض پانسمان است. کشیدن ناخن یک گزینه تهاجمی است و معمولاً به عنوان آخرین راه حل در نظر گرفته می‌شود.

داروهای ضد قارچ موضعی

پزشک بسته به ناحیه‌ی مورد نظر برای مصرف دارو پماد، قطره یا لاک ضد قارچ برای شما تجویز می‌کند. از پمادها بیشتر برای پوست و بستر ناخن استفاده می‌شود ولی لاک و قطره برای استفاده مستقیم روی ناخن شما هستند. کلوتریمازول و تربینافین هم به صورت پماد و هم به صورت قطره تجویز می‌شوند. در صورت نیاز به مصرف لاک ضد قارچ پزشک اغلب آمورولفین را برای شما تجویز می‌کند. برای مصرف پماد، یک لایه نازک روی سطح پوست کافی است؛ فقط دقت کنید که از گوش پاک کن یا یک پنبه استریل برای مصرف استفاده کنید. این داروها معمولاً تا رشد کامل ناخن جدید ادامه یافته و ممکن است بیش از یک سال طول بکشد. قرمزی، خارش، تورم، سوزش و تاول از عوارض جانبی داروهای موضعی هستند که اغلب خفیف بوده و به محل مصرف دارو محدود می‌شود.

داروهای ضد قارچ خوراکی

داروهای خوراکی مانند ایتراکونازول، تربینافین و فلوکونازول موفقیت بیشتری نسبت به درمان‌های موضعی دارند؛ اما در موارد شدیدتر استفاده می‌شوند. اما به دلیل عوارض جانبی جدی احتمالی (مانند آسیب کبدی، مشکلات قلبی یا واکنش‌های آلرژیک شدید)، نیاز به نظارت دقیق پزشک دارند. مدت زمان درمان می‌تواند به دلیل کندی رشد ناخن، طولانی باشد.

*داروهای معرفی شده فقط با تجویز پزشک استفاده شوند.

قویترین پماد ضد قارچ ناخن چیست؟

برای درمان عفونت‌های مقاوم، استفاده از پمادها و لاک‌های موضعی تخصصی ضروری است. قوی‌ترین گزینه‌های تایید شده عبارتند از:

• آمورولفین (Amorolfine): به شکل لاک ناخن استفاده می‌شود و با نفوذ به عمق صدف، یکی از موثرترین سدها در برابر رشد قارچ است.
• سیکلوپیروکس (Ciclopirox): یک ضدقارچ وسیع‌الطیف که مانع از رسیدن مواد مغذی به سلول‌های قارچ شده و آن‌ها را از بین می‌برد.
• کلوتریمازول (کانازول): این دارو که با نام تجاری کانازول نیز شناخته می‌شود، یکی از پرمصرف‌ترین ضدقارچ‌هاست که با تخریب غشای سلولی قارچ، مانع از تکثیر آن می‌شود.
• تربینافین (Terbinafine): اگرچه نوع خوراکی آن معروف‌تر است، اما کرم موضعی آن برای از بین بردن قارچ‌های اطراف پوست ناخن بسیار قوی عمل می‌کند.
• افیناکونازول (Efinaconazole): جدیدترین و قوی‌ترین داروی موضعی (محلول) که نرخ موفقیت بسیار بالایی در درمان قارچ ناخن شست پا دارد.
• تاوابورول (Tavaborole): دارویی با مولکول‌های بسیار کوچک که توانایی عبور از ضخامت ناخن و رسیدن به بستر عفونت را دارد.

هشدار مهم: استفاده از این پمادها حتماً باید تحت نظر پزشک باشد؛ چرا که انتخاب نوع دارو به نوع قارچ و تداخلات دارویی شما بستگی دارد و مصرف خودسرانه ممکن است باعث مقاومت قارچی یا عوارض پوستی شود.

درمان سریع قارچ ناخن؛ ۱۷ روش خانگی و تخصصی برای نابودی قطعی عفونت

برای نتیجه‌گیری بهتر از این مواد، توصیه می‌شود ابتدا سطح ناخن را کمی سوهان زده و سپس یکی از موارد زیر را طبق دستورالعمل استفاده کنید:

1. روغن درخت چای (Tea Tree Oil): قوی‌ترین ضدعفونی‌کننده طبیعی که مستقیماً دیواره سلولی قارچ را تخریب می‌کند.
2. سرکه سیب: ایجاد محیط اسیدی شدید که رشد و تکثیر اسپورهای قارچی را متوقف می‌کند.
3. سیر (آلیسین): قرار دادن سیر له‌شده روی ناخن به دلیل خاصیت ضدباکتریایی و ضدقارچی فوق‌العاده.
4. جوش شیرین: جذب رطوبت اضافی از بستر ناخن و مهار فعالیت قارچ‌ها در محیط قلیایی.
5. پماد ویکس (VapoRub): حاوی تیمول، منتول و اکالیپتوس؛ روشی محبوب که نفوذپذیری بالایی در بافت چرب ناخن دارد.
6. روغن پونه کوهی (Oregano Oil): حاوی ماده «تیمول» که در درمان عفونت‌های مقاوم به دارو بسیار موثر است.
7. دهان‌شویه آنتی‌باکتریال: ترکیبات الکلی و منتول موجود در آن، محیط را برای بقای قارچ غیرممکن می‌کند.
8. روغن نارگیل: حاوی اسید لوریک که به لایه‌های زیرین ناخن نفوذ کرده و قارچ را از ریشه از بین می‌برد.
9. نمک اپسوم (Epsom Salt): حمام نمک برای کاهش التهاب پوست اطراف و خشک کردن کانون‌های آلودگی.
10. آب اکسیژنه (هیدروژن پراکسید): اکسید کردن مستقیم قارچ‌ها و سفید کردن لکه‌های زرد ناشی از عفونت.
11. عصاره برگ زیتون: حاوی اولئوروپئین که سیستم ایمنی موضعی ناخن را در برابر عفونت تقویت می‌کند.
12. روغن گل میخک: سرشار از اوژنول با خاصیت ضدعفونی‌کنندگی بسیار بالا و تسکین درد احتمالی.
13. خمیر آرد ذرت (Cornmeal): مبارزه بیولوژیک با عوامل بیماری‌زا از طریق قارچ‌های مفید موجود در ذرت.
14. روغن اسطوخودوس: پیشگیری از بازگشت مجدد قارچ و جلوگیری از پخش شدن هاگ‌ها به انگشتان مجاور.
15. عصاره اسنک‌روت (Snakeroot): گیاهی از خانواده آفتابگردان که کارایی آن در مطالعات بالینی تایید شده است.
16. روغن زیتون و لیمو: ترکیب خاصیت نرم‌کنندگی برای نفوذ بهتر و خاصیت اسیدی لیمو برای پاکسازی.
17. رژیم غذایی مناسب (پروبیوتیک‌ها): تقویت باکتری‌های مفید بدن برای مبارزه درونی با عوامل قارچی.

درمان خانگی برای موارد خفیف و شروع ابتلا عالی است، اما اگر پس از ۳ تا ۶ ماه بهبودی ندیدید یا دچار درد، دیابت و گسترش عفونت شدید، زمان را از دست ندهید. برای جلوگیری از تخریب دائمی صدف ناخن، در این مرحله مراجعه به پزشک و دریافت درمان تخصصی تنها راه حل قطعی است.

تفاوت قارچ ناخن و پسوریازیس ناخن