تربینافین
Terbinafine
تربینافین (Terbinafine) که با نام تجاری لامیزیل هم شناخته میشود، یک داروی ضد قارچ از گروه آلیلامینها است. این دارو به طور تخصصی برای درمان قارچهای درماتوفیت (قارچهای عامل عفونتهای ناخن، پوست و مو) استفاده میشود و اثر قارچ کُشی دارد. تربینافین به شکلهای قرص برای درمان عفونتهای قارچی ناخن و پماد، کرم، قطره یا اسپری برای قارچهای سطحی پوست (مانند پای ورزشکار) تجویز میشود. این دارو به دلیل نفوذ بالا به بافت کراتینی شناخته شده است. مصرف قرص ممکن است باعث سردرد، خارش و تغییر حس چشایی شود، در حالی که استفاده از پماد تربینافین معمولاً عوارض جانبی کمتری دارد. افراد دارای سابقه بیماریهای کبدی باید با احتیاط و زیر نظر پزشک از این دارو استفاده کنند.
تأیید شده توسط پزشکان کلینیک ناخن سلامت
محتوای این مقاله صرفا برای افزایش آگاهی شماست. قبل از هرگونه اقدام، جهت درمان از پزشکان کلینیک ناخن سلامت مشاوره بگیرید.
تربینافین چیست؟
تربینافین یک داروی ضد قارچ قوی از دسته آلیلامینها است که تاریخچهای موفق در دنیای پزشکی دارد. این دارو برای اولین بار در دهه ۱۹۸۰ توسط شرکت داروسازی ساندوز (Sandoz) کشف شد. پس از سالها تحقیق و آزمایشهای بالینی، تربینافین در سال ۱۹۹۶ توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) تأیید و وارد بازار جهانی شد و به سرعت به یکی از پرکاربردترین داروهای درمانی برای عفونتهای قارچی تبدیل گردید.
فرمول شیمیایی تربینافین C21H25N است. این دارو با ساختار منحصربهفرد خود، به صورت هدفمند بر روی یک آنزیم کلیدی در مسیر بیوسنتز قارچها عمل میکند. تربینافین با مهار آنزیم اسکوالن اپوکسیداز (Squalene Epoxidase)، مانع از تولید ارگوسترول (Ergosterol) میشود. ارگوسترول جزء اصلی دیواره سلولی قارچهاست که بدون آن، دیواره قارچ تخریب میشود. همزمان، این فرآیند باعث انباشت یک ماده سمی به نام اسکوالن در داخل سلول قارچی شده که در نهایت به مرگ قارچ میانجامد. این مکانیسم دوگانه، تربینافین را به یک داروی بسیار مؤثر تبدیل کرده است.
دوز مصرفی تربینافین بسته به نوع و شدت عفونت متفاوت است و همیشه باید توسط پزشک تعیین شود.
- قرص خوراکی: معمولاً دوز ۲۵۰ میلیگرم یک بار در روز تجویز میشود. طول دوره درمان برای قارچ ناخن دست حدود ۶ هفته و برای ناخن پا معمولاً ۱۲ هفته است.
- اشکال موضعی (کرم، پماد، ژل): برای عفونتهای سطحی پوست مانند پای ورزشکار، کرم یا پماد معمولاً یک یا دو بار در روز به مدت ۱ تا ۴ هفته روی ناحیه آسیبدیده استفاده میشود.
اشکال دارویی تربینافین و نامهای تجاری
تربینافین در اشکال مختلفی تولید میشود تا بتواند به طور مؤثر انواع عفونتهای قارچی را در نقاط مختلف بدن درمان کند. هر شکل دارویی برای یک نوع خاص از عفونت مناسب است.
۱. قرص تربینافین
این شکل دارویی برای عفونتهای شدید و گسترده که به درمان موضعی پاسخ نمیدهند، تجویز میشود.
دوز موجود: قرصهای ۲۵۰ میلیگرم.
نامهای تجاری رایج: قرص تربینافین پارس دارو (داروسازی پارس دارو)، قرص لامیزیل (NOVARTIS سوئیس)، قرص آپو تربینافین (APOTEX کانادا)، قرص تربینافین جالینوس (داروسازی جالینوس)، قرص بینافین (داروسازی تهران شیمی)
۲. کرم و پماد موضعی تربینافین
این فرمهای دارویی برای درمان عفونتهای قارچی سطحی پوست استفاده میشوند.
دوز موجود: معمولاً به صورت کرم یا پماد با غلظت ۱٪ عرضه میشود.
نامهای تجاری رایج: کرم بینافین 1% (داروسازی تهران شیمی ایران)، کرم موضعی لامیزیل 1% 15گرم (NOVARTIS سوئیس)، پماد تربینافین بهوزان 1% 15 گرم (داروسازی بهوزان)، محلول تربینافین-پاک دارو 1% (داروسازی پاک دارو)، محلول بهدوسیل 1% (داروسازی دنیای بهداشت)
۳. اسپری موضعی تربینافین
اسپری تربینافین برای نواحی وسیعتر پوست یا برای راحتی بیشتر در استفاده، به خصوص در نواحی پرمو، مناسب است.
دوز موجود: معمولاً به صورت محلول اسپری با غلظت ۱٪ عرضه میشود.
نامهای تجاری رایج: لامیزیل 5 میلی لیتر یا 30 میلی لیتر (NOVARTIS سوئیس)
۴. قطره تربینافین
این شکل دارویی برای درمان عفونتهای قارچی خاصی مانند قارچ گوش، ناخن یا عفونتهای موضعی در نواحی مرطوبتر به کار میرود.
دوز موجود: معمولاً به صورت محلول یا قطره با غلظت ۱٪ عرضه میشود.
نامهای تجاری رایج: قطره تربینافین 1% (پاک دارو)
موارد منع مصرف و احتیاطهای مهم تربینافین
اگرچه تربینافین یک داروی مؤثر برای درمان عفونتهای قارچی است، اما مصرف آن برای همه افراد مناسب نیست. درک موارد منع مصرف و احتیاطهای لازم برای اطمینان از ایمنی درمان بسیار حیاتی است. این موارد به دو بخش کلی تقسیم میشوند: احتیاطهای مشترک برای هر دو شکل دارویی و احتیاطهای خاص برای قرصهای خوراکی.
احتیاطهای مشترک (برای قرص و اشکال موضعی)
- حساسیت: اگر به ماده فعال تربینافین یا هر یک از اجزای تشکیلدهنده دارو (چه در قرص و چه در فرم موضعی) حساسیت دارید، باید از مصرف آن خودداری کنید. علائم حساسیت میتواند شامل بثورات پوستی، خارش شدید، یا تورم باشد.
- دوران شیردهی: مطالعات کافی برای تعیین خطرات احتمالی این دارو برای نوزادان در دوران شیرخواری انجام نشده است. به همین دلیل، مادران شیرده باید قبل از مصرف، با پزشک خود مشورت کرده و فواید درمانی را در مقابل خطرات احتمالی برای نوزاد بسنجند.
احتیاطهای خاص برای قرص تربینافین (مصرف خوراکی)
از آنجا که قرصهای تربینافین جذب سیستمیک بالایی دارند و روی کل بدن تأثیر میگذارند، باید با احتیاط بیشتری مصرف شوند:
- کودکان: مصرف قرص تربینافین در کودکان زیر ۴ سال (برای قارچ سر) و در کودکان برای درمان قارچ ناخن، به دلیل نبود مطالعات کافی در مورد ایمنی و اثربخشی، توصیه نمیشود.
- سالمندان: اگرچه مطالعات تاکنون مشکل خاصی را نشان نداده است، سالمندان بیشتر در معرض مشکلات کبدی، کلیوی یا قلبی هستند. به همین دلیل، مصرف قرص تربینافین در این گروه سنی باید با احتیاط و تحت نظارت دقیق پزشک صورت گیرد.
- بیماریهای کبدی: این دارو توسط کبد متابولیزه میشود. بنابراین، افرادی که سابقه بیماریهای کبدی، به ویژه نارسایی کبدی، دارند باید از مصرف آن خودداری کنند.
- تداخل دارویی: قرص تربینافین میتواند با برخی داروها تداخل داشته باشد. لذا، حتماً لیست تمام داروهای مصرفی خود را به پزشک اطلاع دهید.
احتیاطهای خاص برای تربینافین موضعی (کرم و پماد)
- کودکان: مطالعات خاصی درباره مصرف تربینافین موضعی در کودکان زیر ۱۲ سال انجام نشده است، بنابراین اطلاعات دقیقی در این باره در دسترس نیست. با این حال، به دلیل جذب کمتر، این شکل دارویی معمولاً از قرص ایمنتر در نظر گرفته میشود.
نکته پایانی: مهم است که هرگز بدون مشورت با پزشک متخصص، دارویی را مصرف نکنید و اطلاعات این مقاله را صرفاً به عنوان یک راهنمای اولیه در نظر بگیرید.
هشدارها و تداخلات دارویی تربینافین
داروهای موضعی تربینافین مانند کرم، ژل، اسپری و محلول به ندرت با داروهای دیگر تداخل دارند و معمولاً برای استفاده همزمان ایمن هستند. با این حال، قرصهای تربینافین به دلیل جذب سیستمیک، میتوانند بر عملکرد سایر داروها تأثیر بگذارند. اگر قرص تربینافین برای شما تجویز شده است، ضروری است که پزشک خود را از مصرف هر یک از داروهای زیر مطلع کنید:
- داروهای قلبی و فشار خون
مسدودکنندههای بتا (مانند متوپرولول) که برای درمان مشکلات قلبی و فشار خون بالا استفاده میشوند.
آمیودارون که برای درمان نامنظمیهای ضربان قلب تجویز میشود.
- داروهای ضد انعقاد خون
وارفارین که برای جلوگیری از لخته شدن خون استفاده میشود.
- داروهای هورمونی
قرصهای ضدبارداری خوراکی
تاموکسیفن که برای درمان سرطان سینه کاربرد دارد.
- داروهای گوارشی و عفونی
سایمتیدین که برای درمان مشکلات معده مانند سوء هاضمه استفاده میشود.
ریفامپین که یک آنتیبیوتیک قوی برای درمان عفونتهای باکتریایی است.
- داروهای سرکوبکننده سیستم ایمنی
سیکلوسپورین که پس از پیوند عضو برای جلوگیری از رد پیوند استفاده میشود؛ یا سایر موارد نیاز به سرکوب سیستم ایمنی.
- داروهای ضد افسردگی
انواع خاصی از داروهای ضد افسردگی.
لیست کامل تداخلات دارویی تربینافین خوراکی
- آملودیپین
- آمفتامین
- آریپیپرازول
- آریپیپرازول
- اتوگپانت
- آزاتیوپرین
- بنزفتامین
- برکسپیپرازول
- کاریپرازین
- کلومیپرامین
- کلوزاپین
- سیکلوسپورین
- دوتترابنازین
- دکستروآمفتامین
- دی هیدروکودئین
- دونپزیل
- دوکسوروبیسین
- لیپوزوم دوکسوروبیسین هیدروکلراید
- الیگلوستات
- فنفلورامین
- فلوکستین
- هالوپریدول
- هیدروکسیآمفتامین
- لووکتوکونازول
- لیزدگزامفتامین
- مرکاپتوپورین
- متادون
- متآمفتامین
- متوترکسات
- متوکلوپرامید
- متوپرولول
- نبیوولول
- نیفدیپین
- الیسریدین
- اکسیکدون
- پیتولیسنت
- ریسپریدون
- سوفپیرونیوم
- تیزانیدین
- ترامادول
- وارفارین
نحوه مصرف قرص تربینافین
نحوه مصرف قرص تربینافین باید دقیقاً طبق دستور پزشک شما باشد. این اطلاعات تنها یک راهنمای کلی است و هرگز جایگزین توصیههای پزشکی نیست.
دوز معمول: قرص تربینافین معمولاً به صورت یک قرص ۲۵۰ میلیگرمی، یک بار در روز مصرف میشود. میتوانید این قرص را همراه غذا یا بدون غذا میل کنید.
طول درمان به نوع عفونت و محل آن بستگی دارد:
تربینافین برای قارچ ناخن دست: معمولاً دوره درمان حدود ۶ هفته است.
تربینافین برای قارچ ناخن پا: به دلیل رشد کندتر ناخن پا، دوره درمان معمولاً طولانیتر و حدود ۱۲ هفته است.
- نکته بسیار مهم: حتی اگر علائم عفونت پس از مدتی بهبود یافت، هرگز بدون دستور پزشک مصرف دارو را قطع نکنید. برای ریشهکن کردن کامل قارچ، باید کل دوره درمانی را به پایان برسانید.
- فراموشی دوز: اگر یک نوبت مصرف دارو را فراموش کردید، به محض یادآوری آن را مصرف کنید. با این حال، اگر تقریباً زمان مصرف دوز بعدی فرا رسیده است، از دوز فراموششده صرفنظر کرده و هرگز برای جبران آن، دو قرص را با هم مصرف نکنید.
نحوه مصرف تربینافین (کرم، پماد، اسپری، محلول)
داروهای موضعی تربینافین برای استفاده خارجی و روی پوست هستند.
آمادهسازی: ابتدا ناحیه مورد نظر را با آب و صابون ملایم کاملاً بشویید و سپس به طور کامل با باد خنک سشوار خشک کنید. این کار به جذب بهتر دارو کمک میکند.
نحوه مصرف: یک لایه نازک از کرم، پماد، اسپری یا محلول را روی ناحیه آسیبدیده و همچنین بخشهای اطراف آن بمالید.
دفعات مصرف: معمولاً باید دارو را یک یا دو بار در روز (صبح و شب) استفاده کنید.
پای ورزشکار (قارچ پا): معمولاً ۱ تا ۲ هفته.
قارچ کشاله ران و قارچ بدن: معمولاً ۱ تا ۲ هفته.
برای اطمینان از درمان کامل، حتی اگر علائم بهبود یافتند، مصرف دارو را برای کل دوره درمانی ادامه دهید.
- نکته مهم: پس از هر بار استفاده، برای جلوگیری از گسترش عفونت به سایر نقاط بدن یا افراد دیگر، دستهای خود را به طور کامل بشویید.
فارماکوکینتیک تربینافین
فارماکوکینتیک یک دارو شامل چهار مرحله اصلی جذب، توزیع ، متابولیسم و دفع است. در مورد تربینافین، ویژگیهای فارماکوکینتیکی آن دلیل اصلی اثربخشیاش در درمان عفونتهای پوستی و ناخنی است.
جذب تربینافین
قرص تربینافین از دستگاه گوارش به خوبی جذب میشود و میزان جذب آن از ۷۰٪ نیز فراتر میرود. مصرف دارو همراه با غذا تأثیر قابل توجهی بر میزان جذب آن ندارد. پس از جذب، دارو به سرعت وارد جریان خون میشود.
توزیع تربینافین در بدن
یکی از مهمترین ویژگیهای تربینافین، توزیع گسترده آن در بدن است. دارو به سرعت از جریان خون خارج شده و در بافتهای چربی و به ویژه پوست و ناخن تجمع پیدا میکند. تربینافین به لایههای بیرونی پوست و ناخن نفوذ کرده و برای مبارزه با قارچ در محل اصلی عفونت، غلظتهای درمانی بالایی ایجاد میکند.
متابولیسم
تربینافین عمدتاً در کبد و از طریق آنزیمهای سیتوکروم، به متابولیتهای غیرفعال تبدیل میشود. همین فرآیند متابولیسم در کبد، دلیل اصلی تداخلات دارویی تربینافین با داروهایی است که از همین مسیر متابولیزه میشوند.
دفع تربینافین
بیش از ۷۵٪ از متابولیتهای تربینافین از طریق کلیهها و به همراه ادرار از بدن دفع میشوند. در این مرحله، مفهوم نیمه عمر اهمیت پیدا میکند. نیمه عمر مدت زمانی است که طول میکشد تا مقدار یک دارو در بدن به نصف کاهش یابد. نیمه عمر تربینافین حدود ۳۶ ساعت است. این نیمه عمر طولانی دلیل اصلی مصرف یک بار در روز آن است، زیرا باعث میشود دارو برای مدت طولانی در بدن باقی بماند و به طور مداوم با قارچها مبارزه کند.
عوارض تربینافین
۱. عوارض جانبی رایج در کارآزماییهای بالینی (شیوع بیش از ۲٪)
عوارض زیر در ۳ کارآزمایی بالینی کنترلشده در ایالات متحده و کانادا گزارش شدهاند و معمولاً خفیف، گذرا بودند و منجر به قطع مصرف دارو نشدند. این آمار از میان ۴۶۵ بیمار دریافتکننده تربینافین جمعآوری شده است:
|
عارضه جانبی |
درصد شیوع در بیماران مصرف کننده |
|---|---|
|
سردرد (Headache) |
۱۲.۹٪ (یا ۱۳٪) |
|
علائم گوارشی (Gastrointestinal Symptoms) |
|
|
اسهال (Diarrhea) |
۵.۶٪ (یا ۶٪) |
|
سوء هاضمه/ناراحتی معده (Dyspepsia) |
۴.۳٪ (یا ۴٪) |
|
تهوع (Nausea) |
۲.۶٪ |
|
درد شکمی (Abdominal Pain) |
۲.۴٪ |
|
نفخ (Flatulence) |
۲.۲٪ |
|
علائم پوستی (Dermatological Symptoms) |
|
|
راش پوستی (Rash) |
۵.۶٪ (یا ۶٪) |
|
خارش (Pruritus) |
۲.۸٪ (یا ۳٪) |
|
اختلال چشایی (Taste Disturbance) |
۲.۸٪ (یا ۳٪) |
|
افزایش غیرطبیعی آنزیمهای کبد |
۳.۳٪ (یا ۳٪) |
عوارض کمتر شایع (شیوع حدود ۱٪ تا ۲٪ در کارآزماییها):
- کهیر (Urticaria): ۱.۱٪.
- اختلال بینایی (Visual Disturbance): ۱.۱٪.
(تغییراتی در عدسی چشم و شبکیه نیز در آزمایشهای کنترلشده گزارش شده است، اما اهمیت بالینی آنها نامشخص است).
- کاهش موقتی تعداد مطلق لنفوسیتها (ALCs): در ۱.۷٪ از بیماران دریافتکننده لامیسیل (در مقابل ۲.۲٪ در گروه پلاسبو)، کاهش ALC به زیر ۱۰۰۰ سلول بر میلیمتر مکعب در دو یا چند نوبت مشاهده شد.
۲. عوارض جانبی جدی و گزارششده پس از بازاریابی (بدون درصد شیوع مشخص)
این عوارض اغلب نادر، اما جدی هستند و در طول استفاده پس از تأیید دارو گزارش شدهاند.
1. عوارض کبدی (Hepatobiliary Disorders)
- نارسایی کبد (Liver Failure): مواردی گزارش شده که گاهی منجر به پیوند کبد یا مرگ شدهاند. این مشکل در افراد با و بدون سابقه بیماری کبدی رخ داده است.
- آسیب کبدی علامتدار و غیرمعمول (idiosyncratic).
- هپاتیت، کلستاز و افزایش آنزیمهای کبدی.
- هپاتیت کلستاتیک و هپاتیت هپاتوسلولار.
2. عوارض عصبی و حواس (Nervous System & Sensory Disorders)
- اختلال یا از دست دادن چشایی (Taste Disturbance/Loss): میتواند شدید باشد و منجر به کاهش مصرف غذا، کاهش وزن، اضطراب و علائم افسردگی شود. این عارضه ممکن است طولانی مدت (بیش از ۱ سال) یا دائمی باشد.
- اختلال یا از دست دادن بویایی (Smell Disturbance/Loss یا Anosmia): ممکن است طولانی مدت (بیش از ۱ سال) یا دائمی باشد.
- پارستزی (Paresthesia) و هایپواستزی (Hypoesthesia).
- سرگیجه (Vertigo).
3. عوارض روانپزشکی (Psychiatric Disorders)
- علائم افسردگی (Depressive Symptoms).
- اضطراب (Anxiety).
4. عوارض خونی و لنفاوی (Blood and Lymphatic System Disorders)
- نوتروپنی شدید (Severe Neutropenia).
- میکروآنژیوپاتی ترومبوتیک (TMA)، شامل پورپورای ترومبوتیک ترومبوسیتوپنیک (TTP) و سندرم همولیتیک اورمیک (HUS)، که برخی از موارد آن کشنده بوده است.
- پنسیتوپنی (Pancytopenia)، آگرانولوسیتوز، ترومبوسیتوپنی (کاهش پلاکتها)، و کمخونی (Anemia).
5. واکنشهای پوستی و حساسیتی جدی (Serious Skin/Hypersensitivity Reactions)
- سندرم استیونز-جانسون (Stevens-Johnson syndrome).
- نکرولیز اپیدرمی سمی (Toxic epidermal necrolysis).
- اریتم مولتیفرم (Erythema multiforme).
- درماتیت لایهبردار (Exfoliative dermatitis).
- درماتیت تاولی (Bullous dermatitis).
- سندرم DRESS (واکنش دارویی همراه با ائوزینوفیلی و علائم سیستمیک).
- پوستولوز اگزانتماتوز حاد عمومی (Acute generalized exanthematous pustulosis).
- فورانهای شبه پسوریازیس (Psoriasiform eruptions) یا تشدید پسوریازیس.
- واکنشهای حساسیت به نور (Photosensitivity reactions).
- ریزش مو (Hair loss یا Alopecia).
- آنژیوادم (Angioedema) و واکنشهای آلرژیک (از جمله آنافیلاکسی).
- واکنشهای شبیه بیماری سرم (Serum sickness-like reaction).
6. اختلالات ایمنی و اسکلتی-عضلانی (Immune and Musculoskeletal Disorders)
- لوپوس اریتماتوز (Lupus Erythematosus): تحریک و تشدید لوپوس اریتماتوز پوستی و سیستمیک گزارش شده است.
- درد مفاصل (Arthralgia) و درد عضلات (Myalgia).
- رابدومیولیز (Rhabdomyolysis).
- افزایش کراتین فسفوکیناز خون (Increased blood creatine phosphokinase).
7. سایر عوارض (General and Miscellaneous)
- پانکراتیت (التهاب لوزالمعده) و استفراغ (Vomiting).
- واسکولیت (التهاب عروق).
- اختلال شنوایی (Hearing impairment) و وزوز گوش (Tinnitus).
- نقص میدان بینایی (Visual field defects) و کاهش وضوح بینایی (reduced visual acuity).
- کسالت (Malaise)، خستگی (Fatigue)، بیماری شبیه آنفولانزا (Influenza-like illness) و تب (Pyrexia).
- تغییر در زمان پروترومبین (کاهش یا افزایش) (Altered prothrombin time) در بیمارانی که همزمان وارفارین مصرف میکنند.
حوادث جانبی جدی (Serious Adverse Events – SAEs)
در مطالعات محوری، حوادث جانبی جدی که در گروه تربینافین رخ دادند (با درصد ۰.۱٪ یا ۰.۲٪):
- عفونت ویروسی کبد
- آب مروارید
- گلوکوم
- تب
- پنومونی
- درد پوست
در طول کارآزماییهای محوری یا دوزسنجی، هیچ مرگی رخ نداد.
توجه: برخی از این عوارض، مانند نوتروپنی و افزایش ترانسآمینازها، در طول آزمایشات به عنوان یافتههای آزمایشگاهی قابل توجه بالینی مشاهده شدند و منجر به قطع درمان در برخی افراد شدند. در برخی موارد مشاهده شده، به عنوان مثال، نوتروپنی با نرخ ۱.۲٪ (۱۲ از ۱۰۴۲) در معرض تربینافین، در مقایسه با ۲.۷٪ (۱۳ از ۵۰۷) در معرض گریزئوفولوین، در مطالعات محوری تلفیق شده بود.
توصیه مهم: اگرچه این اطلاعات بر اساس بررسیهای بالینی است، برای هرگونه سوال در مورد عوارض جانبی یا شروع درمان، باید با یک متخصص مراقبتهای بهداشتی مشورت نمایید.
مقایسه با داروهای مشابه (Comparative Efficacy)
تربینافین خوراکی
- کلیرنس میکولوژیکال: ۷۰–۸۰٪
- کلیرنس بالینی: ۶۰–۷۰٪
- مزایا: قارچکُشی سریع، نفوذ بالا، نرخ عود پایین
- کاربرد: ناخن ضخیم، اونیکومایکوز متوسط تا شدید
ایترکونازول خوراکی
- کلیرنس میکولوژیکال: ۶۰–۷۰٪
- کلیرنس بالینی: ۵۰–۶۰٪
- اثر مهار رشد قارچ، طیف وسیعتر
- نرخ عود بالاتر، نمایان شدن دیرتر اثر دارو
فلوکونازول خوراکی
- کلیرنس میکولوژیکال: ۴۵–۵۵٪
- کلیرنس بالینی: ۴۰–۵۰٪
- اثر مهار رشد قارچ، طول درمان طولانی تر
آمورولفین موضعی
- کلیرنس میکولوژیکال: ۵۰–۶۰٪ (ضایعات سطحی)
- کلیرنس بالینی: ۴۵–۵۵٪
- نفوذ محدود به ناخن ضخیم، طول درمان ۶–۱۲ ماه
سیکلوپیروکس موضعی
- کلیرنس میکولوژیکال: ۳۰–۴۰٪
- کلیرنس بالینی: ۳۰–۴۰٪
- اثر آهسته، طول درمان ۹–۱۲ ماه
- کاربرد: بیماران با منع مصرف سیستمیک یا درمان تکمیلی
جمعبندی: تربینافین خوراکی انتخاب اول برای اونیکومایکوز متوسط تا شدید است، داروهای دیگر جایگزین یا مکمل هستند.
سوالات متداول
بهترین درمان بدون نسخه برای موارد خفیف، لاکهای ضدقارچ (مانند آمورولفین) هستند که قدرت نفوذ بالاتری در بافت ناخن دارند. در کنار آن، محلولهای حاوی اوره با نرم کردن بافت سخت ناخن به جذب بهتر مواد ضدقارچ موضعی کمک شایانی میکنند. با این حال، در موارد شدید درمانهای موضعی اثر ندارند و حتماً باید از درمانهای خوراکی تحت نظر پزشک استفاده کرد.
درمان قارچ ناخن پا بهویژه در موارد شدید چالشبرانگیز است؛ لذا برای اثربخشی بهتر، ابتدا ناخنها را کوتاه و تمیز کرده و با شستوشو، خشک کردن و پوشیدن کفش مناسب، بهداشت پا را کاملاً رعایت کنید. هرچند درمانهای خانگی مانند سرکه سیب، روغن درخت چای، سیر و جوششیرین در موارد جزئی کمککنندهاند، اما در عفونتهای پیشرفته ممکن است تاثیری نداشته باشند. در چنین شرایطی، مشورت با پزشک برای تجویز داروهای خوراکی و درمان قطعی ضروری است.
بهترین روش برای درمان قارچ ناخن دبریدمان تخصصی توسط پزشک (برای نفوذ بهتر دارو به بافت) و همزمان، استفاده از داروهای موضعی و خوراکی میباشد.
تیم تحریریه کلینیک ناخن سلامت
این مقاله به کوشش پرهام پدیسار، دینا زهی و دیگر اعضای تیم کلینیک ناخن سلامت تولید شده است. تکتک ما امیدواریم که با تلاش خود، تاثیری هر چند کوچک در بهبود کیفیت فضای وب پزشکی داشته باشیم.
پیشنهاد میکنیم این مقالات را هم بخوانید
جهت رزرو وقت و مراجعه حضوری از طریق راههای ارتباطی زیر با ما در تماس باشید.
نظرات بیماران کلینیک ناخن سلامت
با کلیک روی هر یک از تصاویر میتوانید ویدئو رضایت بیماران درمان شده را مشاهده کنید.
رضایت بیماران قارچ ناخن مینی

پرنیان قربانی

شهلا اسحاقی

النا گودرزی

خدیجه برزگر زاده
برای مشاهده تمامی ویدئوهای رضایت بیماران کلینیک ناخن سلامت بر روی دکمه مشاهده تمامی ویدئوها کلیک نمایید.



